بهینه سازی مکانی و استخراج تأخیر در مکان یاب راداری

نویسنده

چکیده

مساله ی مکان یابی دقیق و قابل اعتماد اجسام سیار، امروزه توجه بسیاری را به خود جلب نموده است. در این راستا الگوریتم‌های گوناگونی با هدف کشف موقعیت و تعقیب مسیر حرکت اجسام مختلف ارائه گردیده است که از آن جمله می‌توان به الگوریتم مکان یابی براساس اندازه‌گیری اختلاف زمانی اشاره نمود. این نوع مکان یابی که در رادارهای غیرفعال کاربرد دارد، مبتنی بر اختلاف زمانی بین دریافت سیگنال ارسال شده از طرف فرستنده در چند گیرنده مختلف می‌باشد. هدف این پژوهش پیاده‌سازی روش ذکر شده و انتخاب روشی بهینه جهت تخمین خطای سیستم و ارزیابی نقاط ابهام آن می‌باشد. با توجه به مستندات و قضایای ارایه شده در این مقاله معیار احتمال خطای دایروی به عنوان معیاری برای ارزیابی کیفیت عملکرد رادارهای مبتنی بر اندازه‌گیری اختلاف زمانی معرفی شده و در نهایت با استفاده از این معیار سایتینگ بهینه برای دست یابی به کمترین خطا معرفی شده است. نتایج شبیه‌سازی عملکرد مناسب روش انتخابی این معیار را در سایتینگ و همچنین دقت مطلوب مکان‌یابی را در مورد رادارهای مبتنی بر اندازه‌گیری اختلاف زمانی بهینه شده، نشان می‌دهد.

کلیدواژه‌ها